اگر آن ترک شیرازی

اگر ان ترک شیرازی به دست ارد دل مارا به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

بده سا/قی می باقی که در جنت نخواهی یافت کنار اب رکن اباد و گلگشت مصلا را

فغان کین لولیان شوخ شیرین کار شهر اشوب چنان بردند صبر از دل که ترکان خوان یغما را

ز عش/ق نا تمام ما جمال یار مستغی است به اب و رنگ و خال و خط چه حاجت روی زیبا را

من از ان روز حسن افزون که یوسف داشت دانستم که عشق از پرده ی عصمت برون ارد زلخا را

اگر دشنام فرمایی وگر نفرین دعا گویم جواب تلخ میزیبد لب لعل شکر خوار را

نصیحت گوش کن جانا که از جان دوست تر دارند جوانان سعادتمند پند پیر دانا را

حدیث از مطرب و می گوی و راز دهر کمتر جوی که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را

غزل گفتی و در سفتی بیا و خوش بخوان حافظ که بر نظم تو افشاند فلک عقد ثریا را