انسان در خواب زمستانی

خواب زمستانی (Torpor/Hibernation) چیست؟

خواب زمستانی یک استراتژی بقا در برخی حیوانات است که در شرایط سخت محیطی (معمولاً سرما و کمبود غذا) از آن استفاده می‌کنند. به عنوان مثال سنجاب زمینی قطبی رکورد طولانی‌ترین خواب زمستانی را به نام خود ثبت کرده، هشت ماه از سال را به زمستان‌خوابی می‌گذراند و در تمام این مدت، دمای داخلی‌ بدنش به زیر منفی ۳ درجه سلسیوس می‌رسد؛ امواج مغزی‌اش چنان ضعیف می‌شود که به‌سختی می‌توان متوجه آن‌ها شد و قلبش در هر دقیقه تنها یک بار می‌تپد. با‌این‌حال، کاملاً زنده و سلامت است و با رسیدن فصل بهار می‌تواند دمای بدنش را در عرض چند ساعت به ۳۷ درجه برساند و زندگی عادی‌اش را از سر بگیرد.

در حال حاضر، فناوری القای خواب زمستانی طولانی‌مدت و ایمن در انسان وجود ندارد. * تحقیقات اولیه: دانشمندان در حال مطالعه مکانیسم‌های خواب زمستانی در حیواناتی مانند خرس‌ها، سنجاب‌ها و برخی پستانداران کوچک هستند تا بفهمند چگونه بدن آن‌ها می‌تواند این تغییرات شدید را تحمل کند. پروژه‌های ناسا: ناسا در حال تحقیق روی “تعلیق زیستی القایی” (Induced Torpor) برای سفرهای فضایی طولانی‌مدت است. ایده این است که فضانوردان را در حالتی شبیه خواب زمستانی قرار دهند تا نیاز به غذا، آب و اکسیژن را کاهش دهند و اثرات روانی و فیزیولوژیکی سفرهای طولانی را کم کنند. اما این تحقیقات هنوز در مراحل اولیه و عمدتاً روی حیوانات آزمایشی متمرکز است. انجماد *انجماد (یا حفظ در دماهای بسیار پایین): مفهوم متفاوتی است و هدفش نگهداری بدن برای مدت نامشخص با این امید است که در آینده علم پزشکی بتواند آن را احیا کند. این هم هنوز یک فناوری اثبات‌شده و قابل اعتماد برای انسان نیست.

با وجود خطرات، اگر این فناوری به صورت ایمن توسعه یابد، مزایای شگفت‌انگیزی خواهد داشت: *سفرهای فضایی طولانی‌مدت: این بزرگترین مزیت است. امکان سفر به سیارات دیگر که سال‌ها طول می‌کشد، فراهم می‌شود. *پزشکی احیاکننده: نجات بیماران بدحال: می‌توان بیماران در شرایط بحرانی (مانند سکته قلبی یا مغزی) را در حالت تعلیق نگه داشت تا زمان کافی برای درمان فراهم شود. * پیوند اعضا: می‌توان اعضای اهدایی را در حالت تعلیق نگه داشت تا زمان مناسب برای پیوند فراهم شود. مدیریت بحران‌ها: در شرایط اضطراری و بلایای طبیعی، می‌توان افراد را در حالت تعلیق نگه داشت تا خطر از بین برود. بقای طولانی‌مدت: در صورت بروز فجایع جهانی، این فناوری می‌تواند راهی برای بقای بشر باشد. *افزایش طول عمر (احتمالی): اگر بتوان فرآیند پیری را با این روش کند کرد، شاید بتوان عمر انسان را نیز افزایش داد.

جالب است بدانید که هم اکنون بیش از 300 شهروند آمریکایی کل بدن یا تنها مغز خود را به مؤسسات منجمد کننده انسان سپرده اند تا در آینده، با همین بدن ها به زندگی باز گردند یا مغزشان در کالبد یک ربات، تا ابد زندگی کند.